De 1e blog!

rianEen nieuwe website met ruimte voor een blog! Een droom die uitkomt, want ik probeer al jaren als ‘manegeblogger’ ergens een plekje te krijgen op het wereld wijde web. Het internet staat vol met informatie over paarden, over trainen, bosritten, teugels, dekens, bitten en hoe leuk het is om je eigen paard te hebben. En hoewel ik inmiddels ook weet hoe leuk dat is, ben ik ook in hart en nieren een trotse(!) manegeruiter. Manegeruiters zijn namelijk helemaal niet zo heel veel anders dan ruiters met een eigen of leasepaard, al willen sommige paardeneigenaren je dat wel graag laten geloven. Soms denk ik weleens dat het ruiterleven als manegeruiter veel handiger is. Je komt naar de manege om lekker je paard te poetsen, je rijdt altijd gezellig met anderen, hebt altijd een instructeur bij je als je rijdt en al het nadenken over moeilijke vragen omtrent verzorging, spullen en voeren laat je lekker over aan iemand die daarvoor geleerd heeft. Tenzij je je natuurlijk wilt verdiepen in alles wat verder ook nog met paarden te maken heeft, maar dan ben je op Castellum ook aan het goede adres. Eén van de dingen die ik namelijk zo leuk vind aan de manege is het feit dat er niet alleen paardrijlessen worden gegeven. Bijna elke vakantie is er een poets- en opzadelcursus, onlangs is er begonnen met de ‘Willie Wortel academie’ waar je eens in de twee weken op zaterdagmiddag les krijgt in paarden (dát zouden ze op school nou ook eens moeten doen!), er zijn verschillende workshops of lessen te volgen in het werken met paarden aan de hand en in de roundpen en zo blijven we met ons allen leren om nog beter te worden voor de paarden.

Mijn manegepaard!

Manegepaarden zijn eigenlijk ook niet heel veel anders dan eigen paarden. In sommige opzichten zijn ze zelfs beter! Want een manegepaard ben je niet zomaar. Je moet geduldig zijn met nieuwe ruiters, je moet het goed vinden dat er elke dag iemand anders in je stal staat om je op te zadelen en bovenal moet je van aandacht houden. Daar staat tegenover dat je als manegepaard vaker een knuffel en een snoepje zal krijgen en dat er in plaats van één baasje dat jou de beste vindt, je zomaar hordes fans kunt hebben die jou allemaal het beste paard van stal vinden. In de basis heeft elk paard, of ie nou op de manege loopt of de Olympische Spelen, hetzelfde nodig. Tijd voor zichzelf, met soortgenoten en in vrijheid, goed eten, waarbij vooral ruwvoer erg belangrijk is, fris water natuurlijk en verzorging van de voeten. Wij ruiters willen natuurlijk graag rijden, maar voor een paard doet dat er vaak niet zo toe. Maar als wij goed voor onze paarden zorgen, dan willen ze ook best voor ons aan het werk en mogen we op hun rug zitten. Op de manege leer je zo goed mogelijk op een paard te zitten, juist door niet alleen te zitten, maar door te rijden. Door zelf actief te zijn, door de goede spieren te gebruiken en door samen te leren werken met je paard. Dat kun je niet in een paar lessen leren en dat is helemaal niet erg, dat is juist wat het paardrijden zo ontzettend leuk maakt, je bent nooit uitgeleerd. En dat is precies waarom het zo leuk is om manegeruiter te zijn. Je rijdt op verschillende paarden, je kunt lessen bij verschillende instructeurs, je kunt dressuren, springen en je aanmelden voor een carrouselgroep. In mijn blogs wil ik daar dan ook graag over vertellen en als je een vraag hebt of denkt een leuk onderwerp voor een blog te hebben, laat me dat dan weten!

Ik ben Rian, samen met Ralf het baasje van Jasper. Inmiddels kom ik al 10 jaar op Manege Castellum en is de stal mijn tweede huis. Ik rijd graag dressuur, oefen met springen en vind carrouselrijden het allerleukst om te doen.